Opracowania

Konstytucja Biznesu – Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców, ma przekonywać przedsiębiorców aby zaufali administracji publicznej

16.01.2018

Już w pierwszym przepisie projektu ustawy  o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców proponuje się aby „Art. 1. 1. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców, zwany dalej „Rzecznikiem”, stoi na straży praw mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców, w szczególności poszanowania zasady wolności działalności gospodarczej, pogłębiania zaufania przedsiębiorców do władzy publicznej, bezstronności i równego traktowania, zrównoważonego rozwoju oraz zasady uczciwej konkurencji i poszanowania dobrych obyczajów oraz słusznych interesów przedsiębiorców.” Rozwiązanie to jest absolutnie nie do przyjęcia, bowiem rolą Rzecznika powinno być przekonywanie administracji publicznej aby z większym zaufaniem podchodziła do przedsiębiorców, rozumiała ich problemy i wychodziła im naprzeciw, a nie na odwrót jak w projekcie. Projekt ten zawiera znacznie więcej mankamentów ale po kolei.

Konstytucja Biznesu jedynie powiela zasady z innych obowiązujących aktów

16.01.2018

W zamierzeniu ustawodawcy, trzon tzw. Konstytucji biznesu, tj. ustawa Prawo przedsiębiorców, ma zawierać kanon podstawowych zasad, które urzeczywistniają wolność działalności gospodarczej i wyznaczają ogólne ramy jej prowadzenia. Proponowane przepisy, jak uważa projektodawca, mają też służyć wzmocnieniu praw i gwarancji przedsiębiorców, gdyż mają wyznaczać standard działań organów publicznych w sprawach przedsiębiorców. Ale zasady opisane w tych aktach mają równocześnie być skierowane dla organów, które będą musiały brać je po uwagę przy rozstrzyganiu wszystkich spraw przedsiębiorców. Innymi słowy w zamyśle ustawodawcy zasady opisane w ustawie Prawo przedsiębiorców, po uchwaleniu tej ustawy będą wpływały na sposób interpretacji i stosowania prawa oraz gwarantowały nową jakość tak w działaniu przedsiębiorców jak i administracji publicznej.

Problem w tym, że wszystkie te zasady są już w obowiązującym porządku prawnym i gdyby administracja publiczna je przestrzegała nie trzeba by uchwalać nowej ustawy. Jak widać więc zasady te chociaż już obowiązują nie rozwiązują problemów przedsiębiorców, trudno więc uwierzyć w optymizm ustawodawcy, że samo przepisanie ich do nowej ustawy cokolwiek nagle zmieni. Aby nie być gołosłownym przyjrzymy się projektowi ustawy Prawo przedsiębiorców.

Konstytucja dla Biznesu – Nihil novi, gdy chodzi o odpowiedzialność funkcjonariuszy publicznych

14.01.2018

Na tzw. Konstytucję Biznesu składa się pięć projektów ustaw: (1) Prawo przedsiębiorców, (2) o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców, (3) o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy, (4) o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z projektem aktu wykonawczego, (5) Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej.

Generalnie należy stwierdzić, iż ustawy te jedynie systematyzują rozproszone czasem regulacje i nie wnoszą żadnych rewolucyjnych zmian w stosunku do obecnego stanu prawnego, w szczególności z zadziwiających powodów nie zajmują się podstawowym problemem każdego przedsiębiorcy, jakim jest brak odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za naruszenia prawa.

Należy przypomnieć, że wybranych kilka czasem wątpliwych przypadków z okresu ostatnich dwudziestu pięciu lat wolności, niegodnego zachowania sędziów i do tego opisanych w kampanii bilbordowej i za publiczne pieniądze, stało się przyczynkiem do pozbawiania niezależności wymiaru sprawiedliwości, a także przyczyną faktycznego usunięcia art. 10 ust. 1 Konstytucji RP. Tymczasem błędy urzędników, ministrów, prokuratorów, których skala może być nawet nieporównywalnie większa nie spowodowało jak dotąd refleksji, także przy dyskusji o odpowiedzialności za decyzje funkcjonariuszy publicznych w projekcie ustawy Prawo przedsiębiorców.

System compliance pomoże ujawnić wykorzystanie przedsiębiorstwa w karuzeli podatkowej

12.01.2018

System compliance to zjawisko rynkowe, które minimalizuje ryzyko wystąpienia nieprawidłowości wynikających z nieprzestrzegania przepisów oraz regulacji wewnętrznych w firmie. Ma stabilizować, dać poczucie pewności i pomagać w wiarygodnym zarządzaniu organizacją, w której dla realizacji misji i celów firmy przestrzega się procedur wewnętrznych i stosuje prawo powszechnie obowiązujące (krajowe i międzynarodowe). Pozwala więc zidentyfikować i przeciwdziałać zagrożeniom, jest zatem ważnym narzędziem również dla budowania wizerunku firmy.

W 2018 roku wdrożenie nowych wewnętrznych procedur będzie obowiązkiem polskiego przedsiębiorcy/instytucji publicznej, i to pod rygorem wysokich kar, nawet kilkudziesięciu milionów złotych. Głównym celem proponowanych tych wielu nowych rozwiązań jest ujawnienie nadużyć i zapobieganie im.

Kontrahent sprawdzi swojego partnera biznesowego

03.01.2018

Od dnia 25.12.2017r. funkcjonuje w Ordynacji podatkowej przepis art. 306ia dodany Ustawą z dnia 27.10.2017r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z jego treścią organ podatkowy na wniosek złożony przez kontrahenta podatnika, który prowadzi działalność gospodarczą, wyda mu zaświadczenie, które może obejmować następujące informacje:

  • niezłożenie lub złożenie przez podatnika deklaracji lub innego dokumentu, do których złożenia podatnik jest zobowiązany na podstawie przepisów podatkowych;
  • nieujęcie lub ujęcie przez podatnika w złożonej deklaracji lub złożonym innym dokumencie zdarzeń, do których ujęcia podatnik jest zobowiązany na podstawie przepisów podatkowych;
  • zaleganie lub niezaleganie przez podatnika w podatkach wynikających z deklaracji lub innego dokumentu składanego na podstawie ustaw podatkowych.

Tą samą ustawą nowelizującą wprowadzono przepis, który wyłącza zakres informacji udostępnionych kontrahentowi podatnika z tajemnicy skarbowej.

Opinia OBSIL w sprawie nowelizacji kodeksu postępowaniu cywilnego

26.12.2017

W załączeniu w pliku do pobrania znajduje się opinia Ośrodka Badań, Studiów i Legislacji Krajowej Rady Radców Prawnych na temat nowego projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (UD309).
Zapraszamy do zapoznania się z opublikowaną opinią.

Wykonawca odrzucony nie musi wywieszać białej flagi

15.12.2017

Aktualne orzecznictwo Trybunały Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) potwierdza, że wykonawca wykluczony z postępowania o zamówienie publiczne lub którego oferta została odrzucona, wciąż legitymuje się interesem do wniesienia odwołania w rozumieniu art. 179 ust. 1 Pzp, gdy kwestionuje prawidłowość wyboru oferty konkurencyjnej i nawet jeśli miałoby to doprowadzić do unieważnienia postępowania. Także z punktu widzenia zasad krajowych wyrażonych w art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Prawo zamówień publicznych (Pzp), niedopuszczalne jest akceptowanie wyboru oferty z naruszeniem przepisów ustawy Pzp. Taki odwołujący oprócz tego że będzie wytykał zamawiającemu brak dołożenia należytej staranności na etapie badania i oceny ofert, oraz nierówne traktowanie wykonawców, powinien wskazywać iż unieważnienie postępowania daje jemu szansę ponownego ubiegania się o przedmiotowe zamówienie – po wszczęciu nowej procedury przetargowej. Chociaż aktualne orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej na tę chwilę nie jest jeszcze jednolite tym niemniej coraz częściej Izba dopuszcza takie odwołania do rozpoznania.

Tajemnica przedsiębiorstwa w postępowaniu cywilnym

07.12.2017

Wszyscy uczestnicy rynku zamówień publicznych niejednokrotnie mieli do czynienia z zastrzeganiem tajemnicy przedsiębiorstwa w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego przez konkurencję lub sami z tego dobrodziejstwa ustawy korzystali. Wydaje się natomiast, że mniej powszechna jest wiedza na temat ochrony informacji poufnych w postępowaniu cywilnym, a zasady w nim obowiązujące różnią się od tych, które przewidziane zostały dla postępowań przetargowych.

Powołać przed KIO dowód z opinii biegłego

04.12.2017

Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego Izba Cywilna z dnia 30 maja 2017 roku (IV CSK 473/16,): Dowód z opinii biegłego jest dowodem szczególnego rodzaju, który nie może być zastąpiony innym dowodem. Z tego względu jeżeli przeprowadzona opinia jest niekompletna, oparta na błędnych założeniach, pomija istotne okoliczności lub jest nienależycie uzasadniona, a wskutek tego nieprzydatna, sąd jest zobowiązany dopuścić dowód z dalszej opinii; odrzucenie opinii i polemika z jej wnioskami w sferze wymagającej wiadomości specjalnych stanowi naruszenie nie tylko art. 233 § 1, ale także art. 278 i 286 KPC.